Szukasz najlepszej rasy do swojej pierwszej hodowli drobiu? A może zależy Ci na ptakach o przyjacielskim, rodzinnym charakterze? Idealnym połączeniem tych dwóch rzeczy będzie kura Silka, o której już w XIII w. pisał wenecki podróżnik Marco Polo. To piękne ptaki, o puszystych piórach, porastających bujnie tułów, nóżki i czubek. Swoim wyglądem te kury ozdobne zachwycają każdego, przez co nie da się spojrzeć na nie obojętnie.
Jeżeli ciekawią Cię te niezwykłe osobniki, poznaj ich historię, porady hodowlane oraz zalety i wady - czy naprawdę warto? Artykuł zawiera niezbędną wiedzę przed pierwszą hodowlą silek.
Spis treści ⌄
Historia kur jedwabistych - skąd pochodzą?
Choć do dnia dzisiejszego ich dokładne miejsce pochodzenia nie jest dla nas znane, najpopularniejsze stwierdzenie zakłada, że silki wywodzą się z terenów Chin. Mówi się o nich, jako o jednych z najstarszych ras kur świata. Niektórzy badacze twierdzą, że pisał o nich chiński poeta Du Fu żyjący w latach 712-770 n.e., gdzie miał opisywać tradycje prowincji Jiangxi, według której kury jedwabiste były hodowane od tysiącleci.
Natomiast pierwsze historyczne wzmianki, co do których jesteśmy pewni, pochodzą z zapisków podróży Marca Polo po Chinach z XIII wieku. Podróżnik opisywał rasę jako niezwykłą, która “nie ma piór, lecz futro jak koty i jest całkowicie czarne”. Tak naprawdę, ta nietypowa rasa dotarła do Europy dopiero pod koniec XIX wieku i była wykorzystywana głównie jako atrakcja cyrkowa.
W dzisiejszych czasach, kury Silki należą do grupy kur ozdobnych, która cieszy się dużą popularnością, szczególnie wśród małych hodowli i rodzin. Dodatkowo, nioski tej rasy należą do wyjątkowo opiekuńczych matek, dzięki czemu dobrze radzą sobie w wysiadywaniu jaj własnych, jak i innych ptaków - kaczek czy bażantów.
Silka, Silkie czy kura jedwabista?
Silka, czyli kura jedwabista nazwana jest przez swoje nietypowe, puszyste upierzenie, które w dotyku przypomina jedwab. Oprócz okazałego wachlarzu piór, posiada również kilka innych, niezwykłych cech, takich jak czarna skóra i kości, niebieskie płatki uszu oraz pięć palców u każdej stopy (podczas gdy większość kurcząt ma cztery). Znane są również ze swojego bardzo spokojnego i przyjaznego temperamentu. Kury jedwabiste w standardzie europejskim są zgrabniejsze, nieco wyższe a ich sylwetki lekko podłużne.
Kura Silkie, często nazywana również jako Silkie USA, nietrudno rozróżnić od standardu europejskiego. W standardzie amerykańskim kury są bardzo puszyste, swoim kształtem i upierzeniem przypominają wielką puchatą kulkę, a ich widoczność wzrokowa jest ograniczona ze względu na gęsty pióropusz. Pomimo swojego gęstego upierzenia, kury Silkie USA są wyraźnie drobniejsze oraz niższe.
Niezwykły wygląd silek - charakterystyka
Co sprawia, że te charakterystyczne jedwabiste upierzenie silek tak wygląda? To wszystko za sprawą braku małych haczyków w piórach, które u zwykłych ptaków łączą promyki w sztywną chorągiewkę. Promyki tej rasy są cienkie oraz miękkie, jak włosy albo puch. Kury jedwabiste nie są w stanie unieść się nawet na kilkanaście centymetrów, ponieważ ich skrzydła nie stawiają żadnego oporu aerodynamicznego, przez co nie mogą wygenerować siły nośnej potrzebnej do latania.
Wygląd kury silki jest bardzo nietypowy. Rasa ta przyciąga uwagę nie tylko puchatym upierzeniem, ale także kilkoma cechami, które odróżniają ją od większości kur.
Najważniejsze cechy wyróżniające silki to:
- Niewielka i zaokrąglona sylwetka
- Opierzone nogi
- Ciemna skóra - ciemna pigmentacja tkanek (czarna skóra, ciemne kości i mięśnie), to druga dosyć nietypowa cecha tej rasy. Wynika ona z rzadkiej mutacji genetycznej zwanej fibromelanozą, która występuje tylko u kilku niosek na świecie. Silki posiadają też intensywnie niebieskie płaty uszne, podkreślające egzotyczny wygląd kur.
- Pięć palców u nóg – dlaczego? W przeciwieństwie do innych ptaków domowych, silki posiadają 5 palców u każdej nogi, jednak nie pełni to u nich żadnej dodatkowej funkcji. Jest to ważny element wyróżniający tą rasę.
Najpopularniejsze odmiany barwne kur silek
Istnieje wiele przepięknych odmian barwnych i rodzajów upierzeń - klasyczne, jednolite z prostymi piórami, czy wielobarwne kręcone. Każda z nich wyróżnia się niepowtarzalnością i wyjątkowością. Pojawia się pytanie - czy kury jedwabiste różnią się od siebie ceną w zależności od barwy? Oprócz podstawowych czynników decydujących o zakupie - zgodność ze wzorcem, zdrowie, wiek, płeć - kolor jest równie istotny i hobbyści tej rasy doskonale o tym wiedzą. Ptaki o różnokolorowej barwie, typu splash, porcelanowa czy czekoladowa należą do rzadszych, mniej spotykanych odmian, a więc ich cena również jest wyższa: od 150 zł do nawet 400 zł i więcej za sztukę.
Kura czy kogut - jak rozpoznać? Różnice płci
Rozróżnienie płci u rasy kur jedwabistych może być nielada wyzwaniem. Należy obserwować pisklaki przez pierwsze miesiące życia, zwracając szczególną uwagę na budowę grzebienia, czubka oraz postawę. Wstępne cechy widoczne są po ok. 2 miesiącach życia, natomiast u kurek o białym, delikatniejszym ubarwieniu mogą być one widoczne dopiero koło 5 miesiąca życia.
| Różnice płci u rasy silki | ||
| Cecha | Kogut | Kura |
| Waga | 1,2 - 1,8 kg | 0,9 - 1,3 kg, waga jaja: ok. 40 g |
| Grzebień | Grzebień jest większy, bardziej wypukły, ma widoczne wypustki i przypomina swoim kształtem orzech włoski | Grzebień jest zdecydowanie mniejszy niż u koguta, często niewidoczne i ukryte pod puszystymi piórami |
| Czub na głowie | Czubek składa się z długich sterczących piór (do góry i w dół) | Czubek tworzy okrągłą oraz puszystą kulkę |
| Sylwetka | Jego postawa jest bardziej dumna, jest nieco większy i muskularny od kury a na skokach mogą pojawić się ostrogi | Postawa jest subtelniejsza i o wiele drobniejsza od koguta. Okrągła budowa ciała |
| Ogon | Ogon koguta jest bardziej uniesiony i obfity | Ogon kury jest puszysty, przypominający watę, zlewający się z resztą ciała |
Jakie z charakteru są kury silki?
Czy kury silki są łagodne?
Rasa należy do jednej z najłagodniejszych. Ptaki są bardzo ufne, najbardziej doceniają je rodziny z dziećmi, gdyż silki bez problemu pozwalają brać się na ręce i głaskać. Mogą być szczególnie przydatne przy dużej hodowli przydomowej przez swój wysoce rozwinięty instynkt macierzyński, dzięki któremu chętnie będą wysiadywać jajka własne, jak i innych ptaków. Należy zapewnić im jednak osobną przestrzeń, ponieważ przez swoją niewielką posturę mogą być trącane przez większe ptaki. Jeżeli chodzi o zachowanie silek pośrod innych ras w stadzie - aby ptaki lepiej się ze sobą oswoiły, warto łączyć je w tym samym czasie.
Czy silki nadają się dla dzieci?
Silki dzięki swojej łagodnej naturze idealnie sprawdzą się w kontaktach z dziećmi. Należy jednak pamiętać, że dalej jest to zwierzę i kontakt dziecka z ptakiem powinien odbywać się pod nadzorem osoby dorosłej, ze względu na bezpieczeństwo dziecka jak i samej drobnej kury.
Czy koguty silki są agresywne?
Koguty tej rasy z natury nie są agresywne i raczej rzadko wykazują skłonności do walki. Jednakże, również posiadają wysokorozwinięty opiekuńczy instynkt, przez który mogą próbować bronić stada i atakować w obronie kur. Mniej przyjazne zachowania mogą pojawić się także w sytuacji, gdy podczas chowania nie miały kontaktu z człowiekiem, mogą zacząć traktować swojego opiekuna jak konkurenta.
Czy kury silki są głośne?
Kury jedwabiste to jedne z najcichszych ras na świecie. Kury rzadko gdaczą a kogut w przeciwieństwie do innych ras pieje rzadziej i ciszej, a jego pianie roznosi się na odległość od 50-80 m, zamiast 200 m. Mimo wszystko trzeba wziąć pod uwagę, że każdy kogut od czasu do czasu zapieje, a kura mimo wszystko zagdacze.
Nieśność niosek rasy silka
Ile jaj znosi kura silka?
Jeżeli zależy nam głównie na ilości jaj, to kura jedwabista nie będzie najlepszym wyborem - ta rasa raczej nie jest znana z hurtowej ilości jaj. Najczęściej znoszą one od 100-120 jaj rocznie, a liczba ta może spadać ze względu na częste przerwy związane z kwoczeniem. Skorupki jajek są w kolorze kremowym lub lekko brązowym, a ich waga całkowita wynosi ok. 40 gramów.
Kury tej rasy zaczynają składać jaja później niż nioski innych ras. Jest to zazwyczaj w okolicach między 7. a 8. miesiącem życia. Wynika to z faktu, że silki rozwijają się wolniej. Najlepszym momentem na wylęg jest okres luty-kwiecień. Jajka tej rasy zazwyczaj są kremowe, a ich żółtka gęstsze od tradycyjnych. Chociaż silki nie słyną ze swojej nieśności to trzeba zaznaczyć, że jaja tych kurek są równie smaczne, co tradycyjnych niosek. Natomiast najczęstszym powodem, dla którego się je zbiera jest wysiadywanie i powiększanie hodowli.
Jak przygotować kurnik dla kur silek?
1. Sucha ściółka i ochrona przed wilgocią
Bardzo ważne jest, aby kury silkie przebywały w suchym otoczeniu. Wynika to z ich upierzenia uwarunkowanego brakiem haczyków, które powinny chronić ptaka przed wodą. Brak izolacji przez pióra może doprowadzić do szybkiego wychłodzenia organizmu, problemów z oddychaniem a nawet rozwoju pasożytów. Do pochłaniania wilgoci sprawdzi się sucha dezynfekcja – Sandezia, która oprócz swoich wiążących właściwości, poprawia zapach w kurniku, a to wszystko za sprawą naturalnych olejków eterycznych z mięty i eukaliptusa. Do wsparcia utrzymania higieny u samych kurek można wykorzystać proszek z ziemią okrzemkową Diato Aroma EX-MITE, który wciera się w skórę. Natomiast do ochrony i dezynfekcji ścian kurnika warto wybrać wapno gaszone, które stanowi dobre zabezpieczenie przed bakteriami, wirusami i pasożytami.
2. Niskie grzędy
Kury jedwabiste powinny mieć grzędy stosunkowo nisko podłoża (ok. 15 - 30 cm), ponieważ ze względu na swoją osłabioną strukturę piór i skrzydeł nie są one zdolne do lotu nawet na kilkanaście centymetrów.
3. Wielkość wybiegu i ogrodzenia
Jedwabna rasa kur uwielbia spędzać czas na świeżym powietrzu, dlatego warto im zapewnić przestronny wybieg. Na każdą kurę silkę powinny przypadać 4 m² powierzchni. W tym celu sprawdzi się niewielki ogródek jak i działka rekreacyjna, ogrodzona niską siatką i zabezpieczona od góry przed drapieżnikami. Na „dach” konstrukcji woliery zalecana jest siatka polietylenowa o oczku ok. 4 x 4 cm. W przypadku bocznych ścian wybiegu, odpowiednia będzie siatka zgrzewana o wysokości 1 m i oczku ok. 20 mm. Dla urozmaicenia czasu ptakom na zewnątrz, przysmaki można podawać w specjalnych kulach lub wieżach, w których umieszcza się świeże warzywa, owoce czy zioła.
4. Pojenie i karmienie
Stały dostęp do czystej i świeżej wody jest kurom niezbędny, ponieważ wypijają one dwa razy więcej wody, niż zjadają paszy. Woda reguluje poziom temperatury ciała, co jest kluczowe podczas upałów. Dla małej przydomowej hodowli idealnie sprawdzi się poidło automatyczne. Bardzo dobrym wyborem będzie również poidło dzwonowe. W przypadku tej rasy należy zwrócić uwagę na poidła i karmidła na nóżkach, których stosowanie ogranicza rozchlapywanie i brudzenie się zarówno ściółki, jak i pierzastych nóżek silek.
Żywienie kur jedwabistych
Kury silki jedzą tak jak inne nioski, ale potrzebują one większej ilości wapnia niż przeciętne rasy. Podstawową dietą będzie pasza pełnoporcjowa dla dorosłych niosek. Jedna silka zjada średnio 100-120 gram paszy dziennie, co tygodniowo daje 840 gram paszy dla jednej kury.
Oprócz dobrze dobranej paszy warto uzupełnić dietę kur o kilka produktów takich jak:
- Zielonka i susze: pokrzywa, mniszek, rzodkiewka, sałata, marchewka, lucerna.
- Drobny żwirek: silki nie mają zębów, a więc trawią mechanicznie. Grit z dodatkiem muszli ostryg pomoże im w prawidłowym trawieniu. Najlepiej podawać go w osobnym karmniku tak, aby kury mogły same uzupełniać niedobry w zależności od zapotrzebowania.
Jeśli chcemy zadbać o grubszą skorupkę jajek, jak i o zdrowie ich nóżek należy regularnie suplementować kurom wapń. Przykłady źródła wapnia:
- Kreda pastewna: to szybka i skuteczna forma, gdyż zawiera aż 94% węglanu wapnia. Dla kurek niosek zaleca się od 5-7% w stosunku do paszy.
- Muszle morskie: rozpuszczają się wolniej w żołądku niż kreda, przez co kury mają stały dopływ wapnia. Zaleca się, aby podawać je w osobnej misce wieczorem lub po południu co wpływa pozytywnie na proces wapnienia w nocy.
Pielęgnacja i zdrowie kur silek
Kontrola piór na głowie i nogach
U kur jedwabistych należy regularnie kontrolować pióra, szczególnie w obszarze ich głowy, sprawdzić czy czub nie ogranicza widoczności, nie gromadzi brudu lub pasożytów.
Aby zapobiegać takim sytuacjom należy przycinać pióra, gdy zaczynają nachodzić na oczy. W razie zabrudzenia ptaka należy przemyć okolice oczu letnią, czystą wodą a następnie osuszyć. W przypadku podejrzenia pasożytów należy zastosować odpowiedni preparat na zewnętrzne pasożyty drobiu.
Tak samo jak pióra na głowie tak i pióra na nogach potrzebują stałej kontroli pod względem czystości, warto zwrócić szczególną uwagę czy do piór na palcach nie przykleiło się błoto lub obornik tworząc skorupy, które mogą utrudniać chodzenie.
Pierzenie u silek
Pierzenie u kur silek to naturalny proces wymiany puchatego, podobnego do futra upierzenia, który zazwyczaj trwa od 4. do 12. tygodni na przełomie lata i jesieni. W tym czasie ptaki robią się osłabione i występuje spadek nieśności. Dla wzmocnienia i wsparcia organizmu ptaków potrzebna jest specjalna dieta bogata w białko, a do tego potrzebują dużo spokoju na regenerację. Pierzenie przebiega w kolejności:
Głowa i szyja → grzbiet i brzuch → skrzydła i ogon
Pasożyty zewnętrzne
Aby ochronić kury przed chorobami i pasożytami należy regularnie kontrolować stan kurnika jak i samych jego mieszkańców. Najczęstszymi nieproszonymi gośćmi silek mogą być:
- Ptaszyniec: aby skutecznie zapobiegać przed tym pasożytem należy regularnie sprzątać u silek, uszczelniać szpary w kurniku oraz stosować bezpieczne preparaty takie jak DRINK EX-MITE do wody czy ziemia okrzemkowa. Ze względu na obfite i gęste upierzenie kur jedwabistych są one bardziej narażone na atak nocnych pasożytów. Skutecznym sposobem może być również stały dostęp do suchego piasku dla kur dzięki czemu będą mogły regularnie same przeprowadzać suche kąpiele. Więcej na temat ptaszyńca można dowiedzieć się w artykule o nim „Ptaszyniec kurzy – jak rozpoznać i skutecznie zwalczać?”
- Wszoły: Aby zapobiegać wszołom u silek należy regularnie czyścić i dezynfekować kurnik, zapewnić ptakom stały dostęp do suchych kąpieli piaskowych z dodatkiem ziemi okrzemkowej. Ważna jest również dezynfekcja całego pomieszczenia oraz grzędy preparatami bezpiecznymi dla drobiu. Niestety rasa ta ze względu na swoją nietypową puszystą budowę piór jest szczególnie narażona na inwazję tych pasożytów.
- Świerzbowiec nogożer: atakuje nieopierzone części nóg kur, powodując tzw. wapniaki (łuskowatość i zniekształcenia skoku). Aby zapobiec jego rozwojowi należy regularnie wymieniać ściółkę, kontrolować nogi nowego ptactwa oraz izolować stado od dzikich ptaków.
Pory roku dla silek - jak znoszą upały i mrozy?
| Zapewnić stały dostęp do wody i paszy. Regularnie uzupełniać wodę pitną i dezynfekować poidło. |
| Zacieniony wybieg, wentylowany kurnik |
| Letnie przysmaki - świeże owoce i warzywa bogate w wodę, twaróg |
| Ciepłe pogody = ptaszyniec! Regularna kontrola i dezynfekcja kurnika |
| Zapewnić stały dostęp do wody i paszy - przy zamarzającej wodzie w poidle warto zastosować podgrzewacz podstawkowy lub zanurzeniowy |
| Ogrzewany i wentylowany kurnik, oświetlenie |
| Susze ziołowe - marchewka, lucerna, pokrzywa itd. dla urozmaicenia diety |
| Wzrasta wilgotność i ryzyko chorób - regularna dezynfekcja, osuszanie |
Zima dla silek jest naprawdę dużym wyzwaniem, ale nie ze względu na mróz a dużą wilgotność. Kurki jedwabiste w kurniku spokojnie wytrzymają do temperatur minusowych (nawet -10 czy -15 stopni Celsjusza). Natomiast latem, gdy pojawiają się temperatury ekstremalnie wysokie, należy zadbać przede wszystkim o odpowiednie nawodnienie, ochronę przed słońcem i wentylację kurnika.
Ile kosztują kury silki?
Przed zakupem nowych kur silek lub zaczynając swoją pierwszą hodowlę należy zwrócić uwagę na kilka istotnych kwestii. Ptak powinien być aktywny, żwawy i zdrowy, a chód prawidłowy. Jego nozdrza i oczy powinny być czyste, tak samo jak pióra wokół kloaki. Należy pamiętać również o możliwych pasożytach - dlatego istotne jest wprowadzenie kilkutygodniowej kwarantanny przed połączeniem ze starym stadem.
- Cena piskląt: jest nieco większa od ceny piskląt zwykłych niosek. Cena kilkudziesięciu piskląt waha się między 30 - 40 zł.
- Cena młodej nioski: 50 - 70 zł / sztuka.
- Cena dorosłej pary (kogut i kurka): 180 - 250 zł / para.
- Cena jaj lęgowych: na stan październik 2026 r. cena jajek plasuje się w prrzedziale 5 - 12 zł / sztuka.
Zalety i wady hodowli silek
Silki, tak jak każda rasa ma swoje wady i zalety w hodowli. Warto się z nimi zapoznać i pamiętać - jest to żywe zwierzę, któremu trzeba zapewnić odpowiednie warunki i stawić czoła wyzwaniom, z jakimi na co dzień mierzą się hodowcy tej rasy.
| Zalety | Wady |
| Wyjątkowy wygląd | Niewielka nieśność |
| Łagodne usposobienie | Częste kwoczenie przerywa ich nieśność |
| Silny instynkt macierzyński | Upierzenie bardzo wrażliwe na wilgoć |
| Niewielkie wymagania przestrzenne | Trudne rozpoznawanie płci u młodych |
| Łatwe oswajanie, przymilne dla człowieka i rodzin z dziećmi | Kury są często nękane przez większe kury ze względu na drobną posturę |
Pierwsza hodowla kur - czy silki są dobre dla początkujących?
Zdecydowanie tak!
Kury Silki będą idealną rasą na sam początek, są niesamowicie przyjazne i ufne w stosunku do ludzi. Dodatkowo, nie potrafią latać, dlatego na pewno nie będą uciekać z ogrodzonego wybiegu. Kury jedwabiste najlepiej czują się w stadzie, w związku z tym na sam początek najlepiej kupić od trzech do pięciu kur. Stworzy to dla nich komfortowe warunki, a dla hodowców nie będzie to duże wyzwanie, jak na sam początek. Co ważniejsze, na sam początek kogut nie będzie potrzebny, Silki i tak będą znosić jaja bez niego, a ich stado będzie spokojniejsze. Należy jednak pamiętać, że rasa ta nie znosi rekordowych ilości jaj, dlatego jeśli stawiamy na nieśność - polecamy np. kury rasy Wyandotte.
Właśnie dlatego, kury jedwabiste ozdobne będą idealnym wyborem dla hodowli hobbystycznych i początkujących, stawiających na wygląd ptaków i których zachwyca ta wyjątkowa rasa.
Bibliografia:
Vladimir M. - Stefan S., "Atlas ras drobiu", Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1968.
Wilhelm B., "Kurnik przydomowy", Eugen Ulmer KG 2008.
Paweł M., Manfred U., "Atlas kur ozdobnych", Wydawnictwo SBM Sp. z o.o. 2012.
Zhu Y., Yakhkeshi S., Yusuf A., Zhang X., Frontiers and emerging topics in a century of Silkie chicken research: insights, challenges, and opportunities, „Poultry Science” 2025, vol. 104, no. 5, 105030, DOI: 10.1016/j.psj.2025.105030.
Ewa Ś., Stanisław W., Jarosław H., "Chów drobiu", Oficyna Wydawnicza Hoża, Warszawa 1999.
Zofia D., "Chów kur", Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1960.
Za użyczenie zdjęć serdecznie dziękujemy Pani Paulinie z profilu Silkowy Ogródek!