Kury Wyandotte – charakterystyka rasy, odmiany, hodowla, żywienie i cena

Skąd pochodzi Wyandotte? Historia rasy

Rasa Wyandotte powstała w 1883 roku, z krzyżówki kilku różnych ras m.in. od Dark Brahma i kury Hamburskiej (Silver Spangled Hamburg). Kura pochodzi z USA, a jej nazwa została zaczerpnięta od amerykańskiego plemienia Indian – Wyandot, któremu w ten sposób oddano hołd pamięci.

Wraz z rozwojem hodowli w zakresie drobiu ozdobnego, Wyandotte pojawiła się w Europie i Polsce, a jej popularność cały czas rośnie. Szczególnie ceniona jest za swój nietuzinkowy wygląd, spokojne usposobienie i wysokie wyniki nieśne.

To właśnie jej charakterystyczna budowa sprawia, że trudno pomylić ją z inną rasą. Sylwetka Wyandotty jest widocznie zaokrąglona i postawna. Cechą charakterystyczną jest krótki, lecz szeroki grzbiet oraz głęboka pierś, która nadaje ptakom dostojny wygląd. Szeroki i dobrze umięśniony kuper świadczy również o dobrych predyspozycjach nieśnych tej rasy.

Na uwagę zasługuje także niewielki, płaski grzebień różyczkowy, zwężający się ku tyłowi. Całość dopełnia niewielki, szeroko rozłożony ogon z zaokrąglonym zakończeniem, który podkreśla charakterystyczną, niemal kulistą sylwetkę Wyandotte.

Waga w przypadku koguta wynosi ok. 3,4 – 3,8 kg, natomiast kury ważą zazwyczaj 2,5 – 3,0 kg. Rasa zaliczana jest do średniociężkich.

Czym się różni miniaturowa Wyandotte od standardowej?

Rozważając cechy wspólne tej rasy: zaokrąglona sylwetka, bujne łuskowate upierzenie czy płaski, „różyczkowy” grzebień – można powiedzieć, że jest to kopia (lecz mniejsza) standardowej Wyandotte. Sprawdźmy, co wyróżnia obie odmiany:

Jak możemy zauważyć, zarówno standardowa, jak i wersja miniaturowa tej rasy wykazuje się wysoką nieśnością w ciągu roku. Którą odmianę zatem wybrać? Wybór pomiędzy nimi zależy przede wszystkim od dostępnej przestrzeni oraz celu hodowli – użytkowego lub hobbystycznego.

Jeśli zależy Ci przede wszystkim na użytkowości, większej ilości jaj i masz do dyspozycji większy wybieg, lepszym wyborem będzie Wyandotte olbrzymia. Sprawdzi się szczególnie w przydomowej hodowli, w której kury mają pełnić zarówno funkcję nieśną, jak i dostarczać mięsa.

Wyandotte miniaturowa będzie natomiast dobrym wyborem dla osób dysponujących mniejszą przestrzenią lub szukających przede wszystkim ozdobnej rasy do hobbystycznej hodowli. Jej niewielkie rozmiary ułatwiają utrzymanie kilku ptaków nawet na ograniczonym wybiegu.

Przyjazne dla człowieka - rasa idealna na start

Kury Wyandotte cechują się spokojnym usposobieniem, w związku z tym są odpowiednią rasą na start. Sprawdzą się w małym, jak i większym stadzie. Można powiedzieć, że są to „proste” ptaki, które nie wymagają wiele do szczęścia. Podstawowe warunki w zupełności im wystarczą.

Relacja kur Wyandotte z człowiekiem jest bardzo dobra. Kury tej rasy są niezwykle przyjazne w stosunku do ludzi, a rodziny z dziećmi z pewnością mogą cieszyć się ich obecnością. Szybko przyzwyczajają się do hodowcy i go zapamiętują. Są ufne i pozwalają się do siebie zbliżyć a nawet dotknąć. Ponadto, kury są niezwykle opiekuńczymi matkami i wysiadują pisklęta z wielkim sukcesem. Odnajdują się także w różnorodnym stadzie, żyjąc w bezkonfliktowych relacjach.

Jak przygotować miejsce dla kur Wyandotte? Kurnik, wybieg i dieta

Mimo niewielkich wymagań ze strony rasy, Wyandotty potrzebują określonych warunków, aby utrzymać prawidłową wagę i zdrowie. Oto kilka kluczowych wskazówek dotyczących odchowu tej rasy:

1. Przestronny wybieg – kluczowy, aby nie doprowadzić do zatuczenia drobiu, a do czego Wyandotty mają tendencję. Na 1 m² powinno przypadać nie więcej niż 10 osobników (odmiana standardowa) oraz nie więcej niż 15 sztuk miniaturowych. Zalecane jest również zapewnienie odpowiedniej aktywności – np. w formie dziobaka lub zabawek z przysmakami oraz dostęp do świeżej zielonki.
2. Wysokość ogrodzenia – Wyandotty nie należą do ras wysoko latających. W związku z tym nie ma potrzeby stosowania wysokich ogrodzeń, a optymalnie jest to 100 – 150 cm. To samo tyczy się również umiejscawiania grzęd i gniazd – należy montować je niżej, aby kury mogły komfortowo z nich korzystać.
3. Suche podłoże – ściółka w kurniku oraz powierzchnia wybiegu powinna być odpowiednio sucha i czysta. Błoto sprzyja zabrudzeniu piór i może zwiększać ryzyko chorób.
4. Dieta Wyandotte - Aby utrzymać Wyandotte w prawidłowej kondycji i jednocześnie wspierać wysoką nieśność, codzienna dieta powinna być zbilansowana – najlepiej sprawdzą się pełnoporcjowe mieszanki paszowe, a do uzupełnienia i różnorodności doskonałe będą świeża zielonka lub susze ziołowe.
5. Ochrona przed przegrzaniem latem – ze względu na gęste upierzenie Wyandotty mogą być bardziej narażone na przegrzanie podczas wysokich temperatur. W upalne dni należy zapewnić im zacienione miejsce na wybiegu (zadaszenie, pod drzewem). Kurnik powinien być również dobrze wentylowany. Kluczowy jest również stały dostęp do świeżej, czystej wody – w tym przypadku sprawdzą się poidła automatyczne, które same się napełniają.
6. Ochrona przed mrozami – mimo bardzo dobrej odporności na niskie temperatury, dla zapewnienia komfortu i zdrowia ptaków zaleca się prawidłowe uszczelnienie kurnika i suchą ściółkę.

Chociaż Wyandotty dobrze przystosowują się do różnych warunków utrzymania (cechują się dobrą odpornością na temperatury) i szybko zaznajamiają się z rutyną, najlepiej rozwijają się tam, gdzie mają możliwość swobodnego ruchu. Odpowiednio przygotowany wybieg i kurnik poprawiają dobrostan ptaków i sprzyja zachowaniu wysokiej nieśności oraz zdrowia przez wiele lat.

Koszt kur i jajek - dlaczego warto powiększyć stado o Wyandotte?

Kury Wyandotta cieszą się w Polsce dużą popularnością i stanowią stałą grupę wśród hodowców drobiu ozdobnego. Są cenione przede wszystkim ze względu na ich wygląd i charakter. Często można je spotkać także na wystawach, w szczególności rasy miniaturowe. Powiększanie stada o Wyandotty nie stanowi większych kłopotów – kury te nie należą do konfliktowych ras. 

Przed zakupem nowej rasy należy zwrócić uwagę na hodowcę, od którego zaopatrujemy się w drób i ich stan zdrowia. Po zakupie należy również pamiętać, aby nie łączyć od razu nowych kur z istniejącym stadem. Okres zaznajomienia wymaga czasu – kwarantanna powinna trwać 3-4 tygodnie, a następnie należy powoli przedstawiać sobie kury przez siatkę. Dzięki temu unikniemy chorób, stresu i dziobania się drobiu, czyli kanibalizmu.

Ceny kur Wyandotte różnią się w zależności od wieku i przeznaczenia ptaka (amatorskie lub wystawowe – miniatury). Przedział jest następujący:

• Pisklęta: 20 - 40 zł/szt.
• Młode kurki/koguty: 70 - 150 zł/szt.
• Dorosłe ptaki: 150 - 200 zł/szt.

Jeżeli chodzi o cenę jajek lęgowych rasy Wyandotte to jest to średnio koszt 5,00 – 7,00 zł/szt. W porównaniu do cen jajek rynkowych kur niosek tego samego rozmiaru (M): 1,50 zł – 3,00 zł.

Rozmnażanie Wyandotte - czy inkubacja jaj jest skomplikowana?

Nioski Wyandotte mają bardzo silny instynkt macierzyński, z tego względu są dobrymi, troskliwymi matkami, które z chęcią wysiadują jajka i opiekują się młodymi. W tym okresie zapewnij kurze ciche, spokojne miejsce, z dala od innych ptaków. Dbaj, aby kura miała stały dostęp do wody i pożywienia obok gniazda i kontroluj jej stan zdrowia.

Aby pisklęta Wyandotte były zdrowe i silne potrzebny jest odpowiednio wyposażony odchowalnik. Odpowiednia temperatura, higiena i wsparcie witaminowe to podstawa opieki po wykluciu. Zarówno akcesoria do odchowu, jak i pasze czy dodatki możesz otrzymać w gotowym zestawie lub osobno.

1. dzień po wykluciu – kura czy kogut? Jak rozpoznać?

Należy zwrócić uwagę na zabarwienie od strony wewnętrznej. Jeżeli występują żółte pióra na brzuchu rozciągające się od wola do kloaki – jest to kogut. Natomiast w przypadku kurki żółte zabarwienie pojawia się jedynie w okolicy kloaki.

Ubarwienie Wyandotte - które jest najczęściej spotykane? I czym się różnią między sobą?

Jedną z największych zalet Wyandotte jest jej niezwykle efektowne, obfite upierzenie, które występuje w wielu wariantach kolorystycznych. W zależności od odmiany możemy spotkać nawet 20-35 różnych typów ubarwienia – od klasycznych, jednolitych barw po charakterystyczne wzory z kontrastowym łuskowaniem. Na wygląd piór wpływają m. in. geny, płeć oraz konkretna odmiana hodowlana.

Do najbardziej rozpoznawalnych należy złota Wyandotte (Golden), której złoto-bursztynowe pióra są wyraźnie otoczone czarną obwódką tworząc efekt rybiej łuski. W podobnym ubarwieniu spotkamy również Wyandotte srebrnołuskowaną, z piórami o zimniejszej, srebrnej tonacji. Wśród hodowców można spotkać także odmiany białe - wyróżniające się śnieżnobiałym upierzeniem kontrastującym z żółtymi nogami, oraz czarne – zachwycające głęboką czernią z subtelnym, zielonkawym połyskiem.

Na uwagę zasługują również nietypowe odmiany, które wyróżniają się na wybiegu i przykuwają uwagę: Wyandotte kuropatwiana (w różnych wariantach kolorystycznych) oraz niebieskozłocista, przeplatająca złoto z chłodnymi niebieskimi barwami.

Zalety i wady Wyandotte - czy warto?

Rasa Wyandotte, jak każda inna, posiada swoje mocne i słabe strony. Sprawdź, co warto wiedzieć i na co się przygotować przed rozpoczęciem hodowli.

Ciekawostki

1. Wyandotte należą do wytrwałych ptaków, co potwierdza słynna historia koguta Mike’a tej rasy – przeżył 18 miesięcy bez głowy i stanowił wielką sensację wśród mieszkańców i turystów. Aby zwierzę przeżyło, hodowca podawał mu małe ziarenka zbóż i jedzenie w formie płynnej za pomocą zakraplacza.
2. Pozostając przy temacie kogutów – nie posiadają dużego, stojącego grzebienia. Zamiast tego mają płaski grzebień różyczkowy przypominający wyglądem guzik. Ta cecha odpowiada za większą wytrzymałość przed odmrożeniami, ze względu na jego małą powierzchnię, co również ogranicza stres „zimowy”. Jest to cecha szczególna tej rasy.
3. W porównaniu do innych ras, kury Wyandotte bardzo słabo skaczą (na kilkadziesiąt centymetrów) – z tego względu nie potrzebują wysokiego ogrodzenia

Najczęściej zadawane pytania - wiedza o Wyandotte w pigułce!